Lidhja Demokratike e Kosovës po mban sot kuvendin e jashtëzakonshëm, ku delegatët do të vendosin nëse Lumir Abdixhiku do të qëndrojë në udhëheqje të partisë ose jo.
Abdixhiku e thirri këtë kuvend të jashtëzakonshëm më 27 korrik, pasi qindra delegatë dorëzuan nismën për shkarkimin e tij, pas pakënaqësive me rezultatin e zgjedhjeve të qershorit, ku LDK-ja doli fuqia e tretë politike me 18 deputetë, në Kuvendin me 120 mandate.
Kuvendin e LDK-së e përbëjnë 354 delegatë të zgjedhur në kuvendet e degëve, plus kryetari aktual i partisë, që me automatizëm është delegat i Kuvendit të Përgjithshëm të LDK-së.
Para nisjes së Kuvendit, Armend Zemaj, që dorëzoi nënshkrimet për nismën për shkarkim, tha se pret që partia të vendosë për largimin e Abdixhikut nga kreu i partisë.
Ndërkaq, sekretari i përgjithshëm i LDK-së, Ilir Ferati, tha për mediat se pret që punimet të zhvillohen në mënyrë demokratike.
Ai argumentoi se votimi i fshehtë është ushtrimi më i mirë i të drejtës demokratike.
Nisma për shkarkimin e Abdixhikut nga kreu i LDK-së vjen pas përplasjeve brenda LDK-së dhe pakënaqësive me udhëheqjen e Abdixhikut.
Këto zhvillime në partinë më të vjetër në Kosovë po ashtu kanë pasur ndikim edhe në bisedimet për formimin e institucioneve të reja pas zgjedhjeve të 7 qershorit.
Pas dorëzimit të nënshkrimeve për nismën për shkarkimin e tij, Abdixhiku njoftoi për pezullimin e bisedimeve me udhëheqësin e partisë fituese, Albin Kurtin e Lëvizjes Vetëvendosje për formimin e institucioneve të reja.
Ai tha se nuk mund të vazhdojë negociatat në emër të LDK-së “ndërkohë që mandati im për të udhëhequr dhe përfaqësuar atë është vënë në diskutim brenda shtëpisë sime”.
“Ndjej keqardhje që sot jam i detyruar ta kthejmë vëmendjen sërish nga vetja tek një proces që mund të na dëmtojë pariparueshëm nga brenda dhe ta lërë Kosovën pa institucione dhe potencialisht përballë zgjedhjeve të reja në vjeshtë”, tha Abdixhiku më 15 korrik përmes një video-mesazhi të publikuar në rrjetet sociale.
Abdixhiku, së bashku me ish-presidenten Vjosa Osmani, ishin takuar me Kurtin më 10 korrik, për çështjen e krijimit të institucioneve të reja. Ndonëse takimi nuk prodhoi ndonjë rezultat, Kurti dhe Abdixhiku pas takimit shprehën gatishmëri për vazhdimin e bisedimeve për një marrëveshje.
Seanca për konstituimin e legjislaturës së re është caktuar për 6 gusht dhe me konstituimin e organit ligjvënës nis edhe rrjedhja e afatit 60-ditor për zgjedhjen e presidentit të ri të vendit. Pikërisht, mosarritja e konsensusit mes partive për presidentin muaj më parë nxiti zgjedhjet e qershorit.
Nëse Abdixhiku fiton votëbesimin në kuvendin e jashtëzakonshëm, atëherë ai do të vazhdojë të udhëheqë partinë. Nëse e humb, atëherë LDK-ja do të duhet të zgjedhë një udhëheqës të ri.
Por, sipas statutit të LDK-së, nëse kryetari i tanishëm shkarkohet, atëherë duhet të thirret një kuvend i ri brenda 60 ditësh, ku do të zgjidhej kryetari i ri.
Sipas statutit partiak, LDK-ja, në rast se e shkarkon Abdixhikun, do të duhej të thërriste një kuvend të ri brenda 60 ditësh për të zgjedhur kryetarin e ri.
Si erdhi situata deri këtu?
Pasi LDK-ja, që garoi me ish-presidenten Osmani si bartëse të listës zgjedhore, doli e treta në zgjedhjet e qershorit, brenda partisë filluan pakënaqësitë.
Në fund të muajit qershor, dy kryetarë komunash dhe disa drejtues degësh, publikisht kërkuan dorëheqjen e Abdixhikut, duke thënë se ai duhet të marrë përgjegjësinë për rezultatin zgjedhor dhe për mungesën e një rritjeje të ndjeshme në vota.
Abdixhiku u kundërpërgjigj, duke u bërë thirrje kritikëve që të jepnin dorëheqje.
Kjo s’është hera e parë që Abdixhiku përballet me thirrje për dorëheqje. Në janar, pas zgjedhjeve të mbajtura në fund të dhjetorit të vitit paraprak, ai vetë kërkoi votëbesimin e partisë dhe në kuvend mori mbështetjen e delegatëve.
Megjithatë, disa figura partiake që kërkuan dorëheqjen e tij, që nuk u pajtuan me votëbesimin dhanë dorëheqje nga pozitat partiake – në mesin e tyre edhe Hykmete Bajrami, që u dorëhoq nga posti i nënkryetares së partisë.
LDK është formuar më 1989 nga Ibrahim Rugova. Partia ka luajtur rol kyç në periudhën e rezistencës paqësore dhe në ndërtimin e institucioneve demokratike të vendit.