Çfarë u tha në ditën e katërt të deklaratave përmbyllëse në Hagë?

Avokati Roberts tha se si anëtarë të dyshuar të NPK-së përmenden shumë emra, që nuk janë të akuzuarit, dhe Prokuroria synon të bëjë lidhjen e tyre me të akuzuarit duke pretenduar qëllimin e përbashkët kriminal.

Ai tha se në këtë proces nga Prokuroria është përmendur edhe Adem Jashari, duke kujtuar se ai përmendet kur ka luftuar në fillim të 1998-ës në Prekaz, por Roberts shtoi se nuk përmendet fare “masakra që i ka ndodhur kësaj familjeje".

“Përmendet edhe në raste të tjera që është takuar me Veselin dhe Thaçin më 1992, apo që është prezantuar me Selimin nga Sulejman Selimi më 1994. Po ashtu, thuhet se më 4 mars 1998 është takuar me Selimin, Sabit Gecin, Rrahman Ramë e të tjerë” për të diskutuar për armët dhe UÇK-në.

“Përfundimi i logjikshëm që ka nxjerrë ZPS që këto lidhje mes të akuzuarve dhe Adem Jasharit janë relevante për argumente të ZPS-së apo NPK-së”, tha Roberts.

Ai tha se mendon që Prokuroria e bënë këtë sepse sipas tyre “edhe Adem Jashari është anëtar i pretenduar i NPK të cilit nuk ia përmendin emrin. Pra, nuk mund të diskutosh thelbin e NPK dhe të pretendosh që çdo anëtar i lartë i UÇK-së ka qenë pjesë e kësaj ndërmarrjeje, përfshirë këtu edhe Adem Jasharin”.

“Megjithatë, unë mendoj që nëse e pyet Prokurorinë ajo s’mund të përgjigjet. Nëse e pyesni a ka qenë Adem Jashari pjesë e kësaj NPK-së që pretendoni ju sepse po të ishte kështu prokuroria do të ishte në gjendje ta vërtetojë këtë”, tha ai.

Avokati Geoffrey Roberts kundërshtoi pretendimet e ZPS-së se komunikatat e UÇK-së kishin dy funksione: Ishin si udhëzime që u jepeshin komandantëve të zonave që të shënjestronin bashkëpunëtorët, por shërbenin edhe si paralajmërim për kundërshtarët e mundshëm dhe ata aktualë.

Ai tha se klienti i tij nuk ka marrë pjesë në përgatitjen e këtyre komunikatave.

Ai përmendi një rast nga dosja e Prokurorisë, ku Selimi kishte kërkuar lirimin e një të ndaluari, që ishte marrë në pyetje nga UÇK-ja, nën dyshimet se ishte bashkëpunëtor i Serbisë.

Roberts po ashtu tha se disa ndalime nga komandantët e zonave u kryen pa dijeninë e Shtabit të Përgjithshëm dhe ato u fshehën nga Shtabi, duke argumentuar se “kjo mungesë logjike” e pretendimit të ZPS-së se komunikatat ishin udhëzime “është befasuese”.

Mbrojtja e Selimit ka vazhduar me argumentimin kundër pretendimit të ZPS-së për kontributin e të akuzuarit në NPK për kryerjen e krimeve të pretenduara.

ZPS, tha avokati Roberts, bazohet në autoritetet e pretenduar të Selimit dhe ky autoritet ka kontribuar në kryerjen e krimeve.

“Kjo është e pamjaftueshme”, tha ai.

Ai po ashtu tha se Prokuroria nuk ka argumentuar se si e mbështet pretendimin se Selimi ishte inspektor i Përgjithshëm i UÇK-së deri në korrik të vitit 1998.

Ai tha se nuk ka prova për kohën kur Selimi u emërua dhe nuk ofron asnjë dëshmitar për këtë çështje.

Lidhur me rolin e Selimit si inspektor, ZPS, tha Roberts, e ka vendosur atë në nivel të komandantit të përgjithshëm dhe ishte mbi drejtoritë.

“Asnjë dëshmitar nuk ka dhënë prova për këtë pikë dhe dëshmia e paqartë e Thaçit gjatë intervistimit nga ZPS-ja, që mbështetet kryesisht ZPS-ja, nuk mund të cilësohet e banueshme sepse Selimi s’pati mundësi t’i bënte pyetje zotit Thaçi”, tha Roberts.

Ai argumentoi se Selimi nga ky post nuk kishte autoritet të shqiptonte masa disiplinore dhe as nuk është thënë nga Prokuroria se Inspektorati ka pasur strukturë.

Ai tha se dëshmitë e vendosin Selimin si ndihmues apo asistent për komandantin e përgjithshëm nga posti i inspektorit.

Avokati Roberts ka vazhduar me paraqitjen e argumenteve të tij kundër pjesëmarrjes së Selimit në krime.

Ai përmendi një incident në Likoc në gusht të 1998, ku Prokuroria pretendon se Selimi ka marrë pjesë në marrjen në pyetje të një të ndaluari.

Sipas tij, ky dëshmitar gënjeu trupin gjykues dhe madje gjatë dëshmisë tha se Selimi e kishte rrahur.

“Kompensimi financiar që dëshmitari i ka pranuar ZPS-së se ishte i interesuar, duket se të ketë mjaftuar që ky dëshmitar t’i gënjente sy për sy trupi gjykues”, tha Roberts.